കവിത :ഭൂമിയുടെ വിലാപം

കവിത
..............
    ഭൂമിയുടെ വിലാപം            ....................................................
എൻറെ
മുഖത്തേക്ക് വീഴുന്ന
ചുടുരക്തം
വിണ്ണ് , കണ്ണു നീർ കൊണ്ട്
കഴുകുന്നു!

എൻറെ
പെണ്‍മക്കളെ
പിച്ചിച്ചീന്തുന്നവരോട്
എനിക്ക്  പകയുണ്ട് .

കിരാതന്മാർ
കൊന്നൊടുക്കുന്ന
എൻറെ  മക്കളെ
ഞാൻ  മാറോടണയ്ക്കുന്നു!

അവരുടെ
ദേഹത്തിനാണ്
നിങ്ങൾ മുറിവേൽപിച്ചത്,
അവരുടെ  ദേഹി
പുഞ്ചിരിയോടെയാണ്
വിട പറഞ്ഞത് !!

സുന്ദര സുഷുപ്തിയിലാണ്ട്
സ്വർഗം  സ്വപ്നം കാണുന്ന
മഹാ ഭാഗ്യശാലികളവർ!!

നിങ്ങളൊ-
ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട്
ചോരക്കൊതിയോടെ
പിന്നെയും ഓടുന്ന
വികാരജീവികൾ!

ഒരുവനും ഇവിടെ
അനശ്വരനല്ല,
സകലരും എന്നിൽ
വന്നണയും!

അഹങ്കാരികൾ
എൻറെ നെഞ്ചിലൂടെ
അതിരുകൾ കീറി!

അതിരുകളില്ലാത്ത
ലോകത്ത്
സ്നേഹം പൂത്തുലയുമ്പോൾ
സ്വാർത്ഥനും  ധൂർത്തനും
വർഗീയ വാദിയും
ഭീകര വാദിയും
ആയുധ കച്ചവടക്കാരനും
ആത്മഹത്യ ചെയും.

അന്ന്
വെള്ളരി പ്രാവുകൾ കുറുകും
മണ്ണിൽ  സമാധാനം
ഇനി  എന്നും സമാധാനം ...
...............................................
      സുലൈമാൻ പെരുമുക്ക്